W 2009 roku reżyser David Lynch i muzyczny wizjoner Danger Mouse (Brian Burton) nawiązali współpracę przy projekcie i instalacji "Dark Night of the Soul", którą można było oglądać w Michael Kohn Gallery w Los Angeles od 30 maja do 11 lipca 2009.

David Lynch i Danger Mouse zaprojektowali dwupokojową instalację w Michael Kohn Gallery wzajemnie czerpiąc korzyści z oddziaływania muzyki Danger Mouse i jego albumu Sparklehorse's Dark Night of the Soul i zdjęć Davida Lyncha, stworzonych specjalnie na potrzeby albumu, dzięki czemu media, sztuka i muzyka wzajemnie się dopełniały.

Pięćdziesiąt fotografii Lyncha zostało zamontowanych w aluminiowych panelach, które wydawały się unosić na ścianach galerii, wzmacniając nastrojowy rytm muzyki z Dark Night of the Soul, rozbrzmiewające w całej galerii.

Projekt Dark Night of the Soul zapoczątkował Danger Mouse, który od wielu lat był fanem Lyncha i zwrócił się do reżysera z propozycja współpracy. Artyści pracowali razem i wzajemnie się inspirowali, a Lynch stworzył zestaw fotografii do utworów które stworzyli Danger Mouse i Sparklehorse. Wynikiem było Dark Night of the Soul - pierwsza instalacja w galerii Danger Mouse'a i pierwsza od niemal 15 lat wystawa Davida Lyncha w Michael Kohn Gallery. (Pierwsza w 1995 r. zatytułowana była "One through Ten" i zawierała fotografie i rysunki artysty.)

Dark Night of the Soul to także tytuł płyty i ilustrowanego albumu (limitowana edycja 5000 kopii, cena 50$, opublikowany przez powerHouse) które łączą talenty Danger Mouse'a, Davida Lyncha i samotnika rockowego Sparklehorse'a (6 marca 010r. Sparklehorse popełnił samobójstwo). W uzupełnieniu do ponad 100 oryginalnych zdjęć Davida Lyncha, dołączono album z utworami między innymi takich artystów jak The Flaming Lips, Iggy Pop, Frank Black, James Mercer (The Shins), Julian Casablancas (The Strokes) i Suzanne Vega.

Na kilka tygodni przed premierą albumu, okazało się że z powodu problemów z prawami autorskimi do których rościło sobie prawo EMI album nie będzie zawierał płyty. Faktycznie zawierał on pusta płytę CD-R "do wykorzystania jak się tylko chce" sugerując, że można ja ściągnąć z Internetu. Faktycznie płyta pojawiła się wkrótce potem w Internecie w formacie mp3.

Wideo z otwarcia wystawy można obejrzeć tutaj.

Fotografie Lyncha można obejrzeć tutaj.