Tytuł

Pełen tytuł brzmi "Premonitions Following the Evil Deed" [Przeczucia Potwierdzone Złym Czynem]. Jednakże najczęściej określany jest mianem "Lumiere". Prawie niespotykanym tytułem jest "Monday Morning" [Poniedziałkowy Ranek].

Fabuła

• Trzech policjantów znajduje w polu ciało młodego chłopca.
• Kobieta siedzi w domu: wygląda na zmartwioną.
• Pojawia się poruszająca scena w ogrodzie z trzema pięknymi kobietami.
• Grupa monstrualnych istot w kombinezonach wałęsa się po fabryce, podczas gdy naga kobieta, całkowicie zanurzona w zbiorniku z wodą, usiłuje się uwolnić.
• Policja przybywa do domu. Mężczyzna wstaje, kobieta otwiera drzwi.

Projekt Lumiere

Według pomysłu Philippe'a Pouleta z Muzeum Kina w Lyonie.
reżyseria: SARAH MOON
montaż: ROGER IKHLEF, TIMOTHY MILLER
muzyka: JEAN JACQUES LAMETRE
dźwięk: BERNARD ROCHUTI, JEAN CASANOVA

Z okazji setnej rocznicy powstania filmu, najwięksi współcześni twórcy kina połączyli siły, aby złożyć niezwykły hołd twórcom pierwszych filmów - braciom Lumiére. Philippe Poulet, pracownik działu naukowego Muzeum Kina w Lyonie nakłonił czterdziestu wielkich współczesnych reżyserów do nakręcenia filmów techniką stosowaną przez braci Lumiére. Zdjęcia miały być kręcone przy użyciu pieczołowicie przez niego odrestaurowanej kamery - jednej z oryginalnych kamer braci Lumiére. Poulet sporządził również taśmę filmową, będącej niemal idealną kopią materiałów sprzed stu lat. Założenia podstawowe były ściśle przestrzegane: Film miał się składać z jednego ciągłego ujęcia, nie dłuższego niż 52 sekundy, miał być nakręcony co najwyżej w trzeciej próbie bez użycia sztucznych źródeł światła i bez synchronizacji fonii. Czas około 50 sekund może się wydawać niezwykle długi, szaleńczo krótki lub dokładnie taki, jak być powinien, w zależności od koncepcji i wyobraźni twórcy.

W przedsięwzięciu zgodziło się wziąć udział czterdziestu reżyserów z całego świata. Wynik jest zróżnicowany i wspaniały, czego zresztą należało się spodziewać po takim doborze twórców. Sarah Moon zrealizowała materiały, które miały połączyć filmy w jedną całość. Złożyły się na nie fotografie twórców, sekwencje z kręcenia wykonane kamerą video Hi-8 oraz fragmenty wywiadów, w których reżyserom zadawano takie pytania, jak "Dlaczego zgodził się pan (zgodziła się pani) wziąć udział w tym przedsięwzięciu? Czy film przetrwa jako środek wyrazu? Dlaczego robi pan (pani) filmy?"

Jeszcze sto lat po tym, jak bracia Lumiére wysłali swoich kamerzystów na cały świat, aby w artystyczny sposób rejestrowali sceny uliczne i ważne wydarzenia, trudno dorównać ich mistrzostwu. Ale wszechstronne przedsięwzięcie Lumiére & Co zrealizowane przez grupę najważniejszych twórców współczesnego kina światowego za pomocą oryginalnej kamery braci Lumiére i specjalnie odtworzonych materiałów filmowych dowodzi, że nakręcenie 52 sekundowego filmu kamerą na korbkę, wyłącznie przy naturalnym świetle i bez synchronicznej fonii dla wielu jest nadal fascynującym wyzwaniem.

W rezultacie otrzymano niezwykle różnorodny i zadowalający z technicznego punktu widzenia materiał - cudeńko do pokazywania na festiwalach, seminariach, w szkołach - i dokument dla potomności.

Budżet filmu wynosił 10 milionów franków (2 miliony dolarów), a termin jego realizacji był bardzo krótki. Anne Andreau, kierownik artystyczny przedsięwzięcia, zwróciła się z propozycją udziału w filmie do około 150 twórców kina na całym świecie, z czego 39 wyraziło zainteresowanie i miało akurat czas.

Filmy były kręcone w tak odległych od siebie i ciekawych miejscach, jak Los Angeles, Kair, Ougadougu, Johannesburg, czy Hiroszima, a także na szczycie Chińskiego Muru. Materiały zostały skompletowane w okresie od lipca do początku listopada 1995 roku. W pracy uczestniczyły miniaturowe ekipy, których członkowie kręcili korbką kamery oraz na miejscu robili stykówki fragmentów filmu (również za pomocą wszechstronnej kamery braci Lumiére).

Film każdego z reżyserów poprzedzony jest materiałem dokumentalnym i opatrzony oddzielnym tytułem. Na taśmie video zarejestrowano reżyserów przy pracy - zmiany w wyrazie twarzy twórców są często cudowne. Często tylko z tych materiałów można się zorientować, gdzie film był kręcony. Trójpodział każdej części (przed / film / po) wprowadza element napięcia do materiału, który w innym razie byłby pewnie tylko akademicka wprawką.

Jednym z fascynujących aspektów oryginalnych filmów braci Lumiére, oprócz doskonałej jakości obrazu, jest fakt, że świat w nich przedstawiony odszedł już do historii. Pierwszy z twórców, Patrice Leconte dokonuje fascynującej wolty realizując uwspółcześnioną wersję filmu braci Lumiére Pociąg wjeżdżający na stację w La Ciotat. Oczywiście tytułowy pociąg jest dziś nowoczesnym TGV, który z wielką prędkością przejeżdża przez stację w La Ciotat, nawet się nie zatrzymując.

Film Davida Lyncha jest skrzyżowaniem Creature from the Black Lagoon, Intolerance i sceny początkowej z filmu Tucker. Lynch mieści w 52 sekundowym, ciągłym ujęciu cały przerażający, ale w pełni nasycony świat swoich filmów, używając skomplikowanych dekoracji, zmyślnego wózka do kamery i tak precyzyjnej choreografii, że próby musiały być chyba robione z zegarem atomowym.

Ścieżki dźwiękowe zawierają synkopowaną muzykę, arie, niezrozumiałe fragmenty rozmów, fragment z Bernarda Herrmanna i mechaniczne odgłosy pracy starej kamery. Muzyka wpleciona między filmy ma żywy i dynamiczny charakter.

"Nowe" filmy w stylu braci Lumiére są urokliwe i dobitnie świadczą tym, że film czarno biały nadal potrafi na nas oddziaływać z wielką siłą.

Lista reżyserów: Merzak Allouache, Vicente Aranda, John Boorman, Alain Corneau, Costa Gavras, Peter Greenaway, Michael Haneke, Merchant & Ivory, Abbas Kiarostami, Andriej Konczałowski, Claude Lelouch, Bigas Luna, Claude Miller, Arthur Penn, Jacques Rivette, Jerry Schatzenberg, Fernando Trueba, Jaco Van Dormael, Wim Wenders, Kiju Yoshida, Theo Angelopoulos, Gabriel Axel, Youssed Chanine, Raymond Depardon, Francis Girod, Lasse Hallström, Hugh Hudson, Gaston Kabore, Cédric Klapisch, Partice Leconte, Spike Lee, David Lynch, Idrissa Ouedraogo, Lucian Pintilie, Helma Sanders, Nadine Trintignant, Liv Ulman, Regis Wargnier, Zhang Yimou

 

Technikalia

czas trwania:  55 sekund
taśma: 35 mm czarno-biała

Jeff Alperi ......................................... gliniarz
Mark Wood ........................................... gliniarz
Stan Lothridge ...................................... gliniarz
Russ Pearlman ..................................... martwy syn
Pam Pierrocish ......................................... matka
Clyde Small ........................................... ojciec
Joan Rurdlestein ..................................... kobieta
Michele Carlyle ...................................... kobieta
Kathleen Raymond ..................................... kobieta
Dawn Salcedo ............................. kobieta w zbiorniku

produkcja ..................................... Neal Edelstein
reżyseria ........................................ David Lynch
zdjęcia ......................................... Peter Deming
kostiumy ..................................... Patricia Norris