W 1989 roku David Lynch wraz z Markiem Frostem rozpoczęli pisanie pilota do telewizyjnego serialu. Jesienią tego samego roku w Snoqualmie nakręcono odcinek pilotowy, a stacja ABC po jego ukończeniu podjęła decyzję o powstaniu serialu. Pierwotnie (poza 90 min. pilotem) nakręcono 7 regularnych 45 min. odcinków, których emisję rozpoczęto 8 kwietnia 1990 roku. Poprzedzona niewielką promocją premiera zaskoczyła wszystkich. Oglądalność była ogromna, a kolejne odcinki pierwszego sezonu śledziły miliony widzów w ameryce. W ciagu kilku tygodni Twin Peaks stał się jednym z najpopularniejszych seriali. Miliony widzów zastanawiało się kto zabił Laurę Palmer i zajadało się plackiem z wiśniami. Równie dobzre serial radził sobie przy powtórkach które nadano latem 1990 roku, dzięki czemu osoby które przegapiły pierwszą emisję miały szansę poznać ten niezwykły serial.

Jesienią 1990 roku rozpoczęto emisję sezonu drugiego. Presja widzów i producentów (ze strony stacji ABC) wymusiła na twórcach w połowie sezonu rozwiązania zagadki i ujawnienia mordercy Laury Palmer. Jak się później okazało był to początek końca serialu. Kiedy to co napędzało cały serial zostało wyjaśnione, twórcom (z braku zaangażowania Davida Lyncha) brakło pomysłu co począć dalej. W fabule pojawiły się nowe, niezbyt dobrze przemyślane wątki i postacie, oglądalność mocno spadła, a ABC zaczęło zmieniać dzień i porę emisji kolejnych odcinków. Dodatkowo,niemal miesięczna przerwa w emisji wcale nie poprawiła sytuacji serialu. Podjęta przez twórców kampania o przywrócenie poprzedniego dnia emisji okazała się zbyt późna. Pod koniec sezonu serial wrócił na swoje miejsce w ramówce, a twórcy po kilku słabych odcinkach chwycili wiatr w żagle i skierowali serial na nowe tory. Niestety było już zbyt późno. Oglądalność była bardzo kiepska i kiedy kręcono ostatni odcinek sezonu 2 (wspaniały powrót Davida Lyncha do reżyserii) było już wiadomo, że kolejnego sezonu nie będzie.

Mimo, że od jego powstania minęło już niemal 20 lat, serial wciąż uznawany jest za jeden z najlepszych i najbardziej przełomowych seriali w historii telewizji, i wciąż zyskuje nowych fanów.

Ciekawostki:

• Zanim zapadła decyzja o podjęciu serii, przygotowano zamkniętą, 117-minutową wersję pilota do europejskiego wydania na video. Dodane do niego 20-minutowe zakończenie zostało częściowo wykorzystane w odc. 2.
• W 1994 roku na zlecenie amerykańskiej stacji BRAVO Lynch nakręcił do każdego z odcinków kilkuminutowy wstęp (Log Lady intro) z jedną z bohaterek serialu - Pieńkową Damą - w roli zagadkowego narratora.

Zagadka zamordowania Laury Palmer była początkowo na pierwszym planie, ale potem nieznacznie zaczęła ustępować miejsca problemom innych mieszkańców miasta. Każdy tydzień miał się koncentrować na innych sprawach. Serial miał być połączeniem policyjnego śledztwa z codziennością bohaterów. Narysowaliśmy wcześniej mapę miasta. Wiedzieliśmy, gdzie wszystko jest zlokalizowane, i to pomogło nam określić warunki, decydujące o tym, co mogło, a co nie mogło się zdarzyć. Myślę, że trudno jest zdecydować, co z Miasteczka Twin Peaks uczyniło Miasteczko Twin Peaks. Nie sądzę, żebyśmy nawet my wiedzieli. Jednak ABC zdecydowało, że chce zrobić pilota serialu.

Miałem poczucie wolności, realizując ten odcinek. Ogarniała mnie euforia na myśl, że pewnie i tak to wszystko zmierza donikąd, więc można bez oporów wziąć się do roboty.

W moim wyobrażeniu było to miejsce otoczone lasami. To jest ważne. Odkąd pamięć ludzka sięga pamięcią, lasy były miejscem tajemniczym. Dlatego myślałem o nich jako o postaci. Potem wyobraziliśmy sobie innych bohaterów. Kiedy zacznie się zaludniać jakieś miejsce, wtedy z jednej rzeczy zaczynają wynikać inne. Gdzieś w trakcie tego procesu pojawi się określony rodzaj społeczności. Charakter bohaterów będzie wskazówką, co każdy z nich mógłby zrobić, w jakie popaść tarapaty i jak na jego losy będzie wpływać jego przeszłość. W ten sposób współdziała ze sobą wiele elementów.

Mark Frost i ja mieliśmy taką właśnie koncepcję. Przedstawiliśmy ją w ten sposób: jest to historia tajemniczego morderstwa, ale to morderstwo staje się w końcu drugoplanowe. Pośrodku znajdują się wszyscy bohaterowie, pojawiający się w trakcie całego serialu. Natomiast na pierwszym planie umiejscowieni są bohaterowie poszczególnych odcinków: ci, którymi danego tygodnia zajmowaliśmy się bliżej. Zamierzaliśmy nie rozwiązywać zagadki przez długi czas.
To nie podobało się producentom. Nie podobało się. Więc wiesz, zmusili nas, żebyśmy dobrnęli w końcu do zabójcy Laury. Nie była to całkowicie ich wina. Ludzie po prostu zarażają się żądzą wiedzy, chcą znać zabójcę Laury Palmer. Domagają się tego. Jedno doprowadziło do drugiego; presja była tak wielka, że zagadka morderstwa nie mogła już być tylko tłem. Zbliżanie się do rozwiązania zagadki, ale nie docieranie do niej, sprawiało, że znaliśmy wszystkich ludzi w Twin Peaks: wszystkich, którzy otaczali Laurę i których łączyły wspólne sprawy. Wszystkie ich tajemnice. Ale musieliśmy zmienić plany. Nasza koncepcja po prostu nie mogła zostać zrealizowana. Pragnienie dowiedzenia się było zbyt silne. Ale jednocześnie tajemnica pozostała magicznym składnikiem filmu. Znacznie przedłużyła życie Miasteczka Twin Peaks.

Wiedzieliśmy kto [zabił Laurę], ale w czasie pracy nie pisnęliśmy nawet słówka. Staraliśmy się o tym nie myśleć. Nie było to coś, czym musielibyśmy się zająć natychmiast. Mieliśmy na głowie wystarczająco wiele innych spraw, którym należało poświęcić trochę energii. Zagadka była w zawieszeniu.